ΠΡΩΤΗ ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955 10 Oct,2019
1 / 4
2 / 4
3 / 4
4 / 4

Είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια του αγώνα οι Άγγλοι έκλεισαν για μήνες ( μεταξύ 1956-1958) μερικά από τα σχολεία, οι μαθητές των οποίων τους προκαλούσαν προβλήματα ( Λανίτειο Γυμνάσιο, Παγκύπριο Λύκειο Λάρνακας, Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας, Γυμνάσιο Λευκονοίκου).
Στο διάστημα αυτό οι καθηγητές έκαναν μαθήματα/φροντιστήρια στα σπίτια τους και στις εκκλησίες. Άλλοι είχαν βγεί αντάρτες στα βουνά και ήτν καταζητούμενοι.

Τα παιδιά της ηλικίας μου ( 8-12 χρόνων τότε) δε λάβαμε μέρος στον αγώνα αυτό. Παρατηρητές ήμασταν. Μετά τις διαδηλώσεις, όταν πηγαίναμε για να δούμε τις περιοχές που είχαν συμβεί επεισόδια, βρίσκαμε στους δρόμους πέτρες, ξύλα, ακόμη και πατάτες με λεπίδες, που έρριχναν οι διαδηλωτές στους Άγγλους στρατιώτες και μύριζε παντού δακρυγόνο.

Εκείνο που θέλω να πω σε μερικούς φίλους είναι ότι είναι καιρός να σταματήσουν να υποτιμούν τη σημασία του αγώνα αυτού. Πέραν του αποτελέσματος και πέραν των εκ των υστέρων κριτικών εκ του ασφαλούς. Όπως τη ζήσαμε παιδιά, κατά την περίοδο αυτή το Εθνικό φρόνημα και τα πιστεύω του Ελληνισμού της Κύπρου δεν είχαν άλλη διέξοδο. Το ότι οι «πολιτισμένοι» Εγγλέζοι θα μας έδιναν την ελευθερία μας, εκ των υστέρων είναι πολύ «έξυπνο» να το λές.

Καιρός είναι να σεβαστούμε τουλάχιστον τα παιδιά που έδωσαν τη ζωή τους για τα πιστεύω τους και να εμβαθύνουμε στα δικά μας πιστεύω, μπας και βρούμε μια άκρη στη σημερινή αβεβαιότητα.
Στη φωτογραφία από το αρχείο της Μαρίας Πετρίδου, μαθήτριες στο σπίτι της καθηγήτριας Ήβης Πετρίδου ( οδός Καλογραιών 7, Λάρνακα ).

Λούης Περεντός