ΜΟΝΙΚΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (1936-2011) 07 Feb,2020
1 / 4
2 / 4
3 / 4
4 / 4

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη, κόρη του οφθαλμίατρου Βάσου Βασιλείου και της οδοντιάτρου Φώφης. Οι γονείς της  ήταν στενά συνδεδεμένοι με τις πολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις κατα τον  Β΄Παγκόσμιο πόλεμο.

Η Μόνικα Τελείωσε το  Γυμνάσιο της Βουδαπέστης και δεν μπόρεσε να  σπουδάσει. Όμως, η αγάπη της για τη σκηνοθεσία την οδήγησαν στη Σχολή Καλών Τεχνών, Ostrovski, όπου δάσκαλοί της ήταν Ρώσοι εξόριστοι.

Το 1960 ίδρυσε στη Λεμεσό μαζί με τον Ιάκωβο Καμπανέλλη το «Νέο Θέατρο Λεμεσού». Το 1962, μετά το θάνατο της μητέρας της, πήγε στηνΑθήνα όπου συνεργάστηκε με γνωστά ονόματα του Θεάτρου. Το 1967 ίδρυσε μαζί με άλλους το αριστερό θέατρο «άρμα θεάτρου». Την ίδια χρονιά  δεξιοί συνάδελφοί της την κατέδωσαν ως «επικίνδυνη αριστερή, κόρη κομμουνιστή αντάρτη». Συνελήφθη αμέσως από τη χούντα, και μεταφέρθηκε στα κρατητήρια της Μπουμπουλίνας όπου πέρασε έναν εφιαλτικό μήνα. Μετά από παρέμβαση του Γιάννη Κρανιδιώτη την άφησαν ελεύθερη και έφυγε για το Λονδίνο.

Τη δεκαετία του ’70 εργάστηκε στον ΘΟΚ όμως κι εκεί την αντιμετωπίζουν ως ηθοποιό «τρίτης κατηγορίας», παρά το φανερό της ταλέντο στην υποκριτική.

Στις 15 Ιουλίου 1974 βρέθηκε ανάμεσα σε άλλους αντιστασιακούς και προσπάθησε να αποτρέψει τους πραξικοπηματίες. Συνελήφθη ξανά και ανακρίθηκε. Μετά την εισβολή ασχολήθηκε με τα προσφυγόπουλα και τους τραυματίες στο Νοσοκομείο, ενώ αργότερα δραστηριοποιήθηκε στην ομάδα «Οι Γυναίκες Επιστρέφουν».

Η Μόνικα Βασιλείου έλαβε τον τίτλο της » Γυναίκας της χρονιάς» στα γυναικεία βραβεία του περιοδικού Madame Figaro.

Τη θυμάμαι σε πολλές παραστάσεις, όπου σα χαρακτήρας είχε μια ιδιαίτερη συμπεριφορά και εκφορά του λόγου. Επίσης, μικρός θυμάμαι τα μπάνια που έκανε στην αποβάθρα των Φράγκων στη Λεμεσό κι εμείς οι μικροί τη θαυμάζαμε για το θάρρος που είχε να εμφανίζεται μόνη της στη θάλασσα. Ας μη ξεχνάμε, όμως, ότι το σπίτι της ήταν κάπου εκεί  απέναντι.

Μνήμη Μόνικας Βασιλείου, λοιπόν, έστω και καθυστερημένα, αφού η προφορική ιστορία μιας πόλης έρχεται όταν οι εικόνες σβήνουν.

Πληροφορίες και φωτογραφίες  από το διαδίκτυο ( michanitouxronou) και το αρχείο του Δημητρίειου Πολιτιστικού Κέντρου Λάρνακας (1973-1983).


Λούης Περεντός

Powered by Froala Editor