ΚΥΝΗΓΟΙ ΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ 16 Mar,2018
1 / 8
2 / 8
3 / 8
4 / 8
5 / 8
6 / 8
7 / 8
8 / 8

Δε μπορούμε επακριβώς να εντοπίσουμε την έναρξη της ενασχόλησης των Λαρνακέων με το κυνήγι. Είναι θέμα που βυθίζεται στο βάθος των χρόνων. Αυτά που μπορούμε να πούμε με σιγουργιά είναι μερικοί σταθμοί από τις αρχές του 20ου αιώνα, που λίγο πολύ αναφέρονται και στον τύπο.

Ξέρουμε, λοιπόν, ότι το 1909, με πρωτεργάτη το γνωστό δάσκαλο Κοσμά Λυσιώτη, ιδρύεται ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΥΝΗΓΩΝ ΛΑΡΝΑΚΟΣ. Το 1911 ιδρύεται ο Κυνηγετικός Όμιλος ΑΡΤΕΜΙΣ με πρόεδρο το  Φίλιο Ζαννέτο. Χρόνια μετά, το 1938, ιδρύεται από 33 κυνηγούς ο Κυνηγετικός Σύλλογος Λάρνακας. Τέλος, το 1998 ιδρύεται ο Κυνηγετικός Σύλλογος ΖΗΝΩΝ.

Ο φίλος Δρ.Χρίστος Θεοδούλου μας πληροφορεί ότι ο πατέρας του γιατρός Αχιλλέας Θεοδούλου (1907-1985) ήταν μανιώδης κυνηγός και κυνηγούσε με την παρέα του τόσο στην επαρχία Λάρνακας όση και σ’ολόκληρη την Κύπρο. Ίδρυσε μάλιστα και το Κυνηγετικό Σύλλογο Λάρνακας, του οποίου ήταν πρώτος Πρόεδρος. Μαζί του ήταν μεταξύ άλλων τα αδέλφια Κώστας Γαβριηλίδης (Χρυσός) και Γιώργος Γαβριηλίδης, ο Παπαδόπουλος (Στρόγγολος), ο ράφτης Βασίλης Κουλουμάς. Επίσης κυνηγοί ήσαν και η παρέα του, ο Κωστάκης Πιερίδης (του οίκου Πραστίτη), ο Κόκος Τζιρκώτης (μετέπειτα βουλευτής Λάρνακας), ο Κύπρος Οικονομίδης, ο Κλεάνθης Μεταξάς, ο Χαράλαμπος Βαγιανός, ο Παναγιώτης Κωνσταντινίδης (παρπέρης) και άλλοι.

Οι Λαρνακείς κυνηγοί εξορμούν στις περιοχές των χωριών Οδού, Μελίνη, Ορά και Αγ.Βαβατσινιάς για τσίκλες και φάσσες, στο Σταυροβούνι και Συκόπετρα για φάσσες, στους Αγ.Βαβατσινιάς και Λεύκαρα για περδίκια και λαγούς και στο Μαρώνι, Μαζωτό, Αλαμινό  και περιοχή Πετούντα για τρυγόνια. Κατά τις δεκαετίες ’50 και ’60 οι «πάσες» ( περάσματα) των πουλιών αυτών ήταν κατά χιλιάδες.

Αρκετοί Λαρνακείς ( Αντώνης Κουννής, Παρπέρης, Ιωσήφ Χ’Κυριάκος κ.α) έστηναν και ξόβεργα για αμπελοπούλια και τζίκλες, κυρίως στις περιοχές Μαρωνίου-Μαζωτού, καθώς και για «τσακρόστρουφους» στη περιοχή του φράγματος Κιτίου. Το κυνήγι της τζίκλας γινόταν συχνά και στο «τζοίδκιασμα» (την ώρα που πάνε για ύπνο τα πουλιά). Περιορισμένο ήταν το κυνήγι της παπίρας στην Αλυκή, το οποίο γινόταν και με φουσκωτή βάρκα!

Στα Λειβάδια έστηναν για αμπελοπούλια και μάλιστα, μέχρι τη δεκαετία του ’70 διοργάνωναν πανηγύρι Αμπελοπουλιού, όπου πωλούσαν και βρασμένα αμπελοπούλια (στο χώρο της πλατείας).

Μερικοί από τους κυνηγούς ήταν οι Πιπίνος, Αντωνάκης Μυρμιδώνης, Μιλτής Μιχαηλίδης, Νάκης Σπανούδης, Άκης Ρώσσος, Αδάμος Αριστείδου, Κυριάκος Γερασίμου. Δε μπορούμε να τους αναφέρουμε όλους και απολογούμαστε. Υπήρξαν πάρα πολλοί και καλοί κυνηγοί. Σε περιόδους που δεν είχε κυνήγι διοργάνωναν σκοπευτικούς αγώνες (κυνηγετική στάση) στο Σκοπευτήριο Λάρνακας.

Πολλοί έχουν δημιουργήσει  δυνατές φιλίες με τους κατοίκους των χωριών αυτών. Συχνά οι μέν προμηθεύουν τους δε τα προϊόντα που δεν έχουν στην Ορεινή Λάρνακας είτε παράγουν στα χωριά και  τα ζητούν οι κάτοικοι της Λάρνακας. Επίσης παλιά υπήρχαν και «έμποροι» κυνηγιού στη Λάρνακα (όπως τον Κώστα Χρυσό στη Δημοτική αγορά Λάρνακας), οι οποίοι πρημηθεύονταν θήραμα από κάτοικους της Ορεινής και το πουλούσαν σε Λαρνακείς.

Τη δεκαετία του 1920, τα μέλη του Α.Μ.Ο.Λ. (Αθλητικός Μουσικός Όμιλος Λάρνακας), εκτός από τις τακτικές εκδρομές στην ύπαιθρο  έκαναν  και ομαδικές εξορμήσεις για κυνήγι.

Υπάρχουν πολλές ιστορίες για πλάκες που έκαναν μεταξύ τους οι κυνηγοί. Μια από αυτές είναι η περίπτωση κυνηγού που δεν «κτύπησε» τίποτα και οι φίλοι του έβαλαν κάποιον άγνωστο να του πουλήσει τέσσερα περδίκια, αφού προηγουμένους τους είχαν κόψει τη γλώσσα. Μπήκε, λοιπόν, ο άστοχος κυνηγός στον καφενέ, με τα τέσσερα περδίκια κρεμμασμένα από τα συνακλίκια. Καμάρωνε, μέχρι που οι φίλοι του αποκάλυψαν το μυστικό ανοίγοντας το ράμφος των περδικιών.

Ευχαριστώ τους Αντώνη Νικολάου, Ιωσήφ Χ’Κυριάκο  και Μάριο Αζά  για τις πληροφορίες που μου έδωσαν. Οι φωτογραφίες είναι από τα αρχεία των Νεοκλή Κυριαζή, Μιλτή Μιχαηλίδη, Λεωνίδα Πιερίδη, Μάρως Σιεχριάν-Γεωργιάδου, ΑΜΟΛ και Νίτσας Διάκου-Μυρμιδώνη.

ΛΟΥΗΣ ΠΕΡΕΝΤΟΣ