ΜΠΑΝΙΕΡΕΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΡΗΣΕΙΣ 19 Mar,2018
1 / 3
2 / 3
3 / 3

Πριν ξεκινήσει η βασική ανάπτυξη και ο αγώνας για μια καλύτερη ζωή, κι εννοώ πριν το 1960 ή και λίγο αργότερα, η χρήση του μοναδικού μπάνιου που είχαν τα περισσότερα σπίτια ήταν πολλαπλή. Κατ’αρχήν, το μπάνιο ήταν τρίγκινο και όχι μεγάλου μεγέθους (δεν πρέπει το μήκος του να ξεπερνούσε το ένα μέτρο).

Καθημερινή του χρήση ήταν το πλύσιμο ρούχων, όπου το νερό με το πράσινο σαπούνι (πλάκα το λέγαμε), σε συνδυασμό κάποτε με την «αλισίβα» (νερό της βροχής που μαζεύαμε από τις χολέτρες μαζί με στάχτη που έπαιζε το ρόλο του μαλακτικού) έκανε τη δουλειά που κάνουν σήμερα τα πλυντήρια. Γενικός συντονιστής στην επιχείρηση ήταν οι μανάδες κι οι γιαγιάδες μας.

Άλλη χρήση του ήταν σαν... παγονιέρα. Μάλιστα! Το καλοκαίρι, αγοράζαμε ένα ή μισό καλούπι πάγο, βάζαμε στο μπάνιο μπουκάλια με νερό ή λίγες μπύρες ή ακόμη και φρούτα (καρπούζι, πεπόνια) και σπάζαμε από πάνω τον πάγο, καλύπτοντάς τον μετά με μια σακούλλα ( κανναβάτσο) για να συγκρατεί το κρύο. Τα πέρναν και σε εκδρομές, όσοι είχαν την πολυτέλεια του αυτοκινήτου.

Βασική του, όμως, χρήση ήταν το εβδομαδιάτικο μπάνιο που κάναμε. Καλά διαβάσατε, το εβδομαδιάτικο μπάνιο. Κάθε Σάββατο! Αφού ζεσταίναμε το νερό, βολευόμασταν στο μπάνιο και καθαρίζαμε μέχρι την επόμενη βδομάδα. Τους κανόνες υγιεινής τους επέβαλαν οι περιστάσεις. Και τους κανόνες της μνήμης η ζωή. Για να θυμόμαστε και να εκτιμάμε πράγματα και αξίες.

Αργότερα μερικοί απόκτησαν και τζακούζι και όταν τους αναφέρεις το τσίγκινο μπάνιο κάνουν ότι δε θυμούνται. Επιλεκτική μνήμη εμείς δεν έχουμε.

ΛΟΥΗΣ ΠΕΡΕΝΤΟΣ