ΠΟΤΑΜΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ & ΜΙΧΑΗΛ Γ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ 20 Mar,2018
1 / 9
2 / 9
3 / 9
4 / 9
5 / 9
6 / 9
7 / 9
8 / 9
9 / 9

ΠΟΤΑΜΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Γεννήθηκε το 1902 στην Ποταμιού Κοιλανίου της επαρχίας Λεμεσού.  Σε ηλικία 17 ετών ήρθε στη Λάρνακα, όπου ξεκίνησε πουλώντας κρασιά και στη συνέχεια έκτισε εργοστάσιο οινοπνευματωδών. Δραστήριος και πνευματώδης, διατηρούσε στην περιοχή Αγίου Λαζάρου εργοστάσιο κατασκευής οινοπνεύματος (σπίρτο, ούζο, κονιάκ, κουμανταρία, ξύδι, κολώνια  και άλλα), προϊόντα που εξήγαγε στην Αίγυπτο και στη συνέχεια εμπορευόταν τη γη. Παράλληλα δεν έχανε ευκαιρία να εκφράσει τις απόψεις του για θέματα της εποχής του (πολιτικά, οικονομικά και άλλα). Ήταν αυτοδίδακτος, μιλούσε Γαλλικά και γνώριζε καλά τη φιλοσοφία, οικονομικά, μυθολογία.

Εξέδωσε την ποιητική συλλογή ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ (1952), η οποία  περιλαμβάνει  43 ποιήματα. Η γλώσσα και το ύφος που γράφει είναι επηρεασμένα από τη λογοτεχνική παραγωγή της εποχής και από τα βιβλία που έφθαναν τότε στην Κύπρο. Τα θέματά του, όπως υποδηλεί και ο τίτλος της συλλογής, έχουν συναισθηματική φόρτηση .

 Όπως αναφέρει ο ίδιος στο πρόλογο του βιβλίου « Ένας αισθηματικός άνθρωπος όσο απλοϊκός και νάναι, όσο και να τον έχει παιδέψει η βιοπάλη, και όσο και να τον απερρόφησε η δίνη της πρακτικής ζωής, μπορεί να κατορθώσει πάντα να βρει διέξοδο στα τοσα συναισθήματά του ώστε να απεικονίσει μέρος από τα ψυχικά του χαρίσματα (ταλέντο) σε στίχους...». Απογοήτευση, αγάπη για τη  φύση και την οικογένεια, διδακτισμός, επιθυμίες και όνειρα, είναι λίγα από τα θέματα που αγγίζει.

Μερικά από τα ποιήματά του. ( «Ξενητεμένος ορφανός», «Σβύσανε όλα», «Όταν μια μέρα νικηθής», «Τα τρία μάγια»).  


ΜΙΧΑΗΛ Γ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ

Γεννήθηκε το 1878 στη Λάρνακα και σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με την επιστροφή του στη Λάρνακα το 1901 λειτούργησε δικηγορικό γραφείο και το 1906, σε ηλικία 28 ετών εξελέγη βουλευτής Λάρνακας-Αμμοχώστου. Από το 1908-1911 και 1917-1920 υπηρέτησε ως αντιδήμαρχος. Υπήρξε μέλος του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου, Έφορος Εκπαιδευτηρίων Λάρνακας, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου, μέλος της Εθνικής Οργάνωσης Κύπρου, του Εθναρχικού Συμβουλίου, και μέλος της διοικητικής επιτροπής του Κυπριακού Εθνικού Κόμματος. Επίσης διετέλεσε συντάκτης και αρχισυντάκτης των εφημερίδων «Εφημερίς του Λαού» και «Ηχώ της Κύπρου».

Ήταν φλογερός πατριώτης  και σε πολλές  εκδηλώσεις εκφώνησε πατριωτικούς λόγους. Η εθνική του δράση είναι συνδεδεμένη με όλες τις  δραστηριότητες της εποχής του, με κορυφαίες  εκείνη του Οκτώβρη του 1931, όπου ήταν κυριολεκτικά δίπλα στον Μητροπολίτη Κιτίου Νικόδημο Μυλωνά και εκείνη του Δημοψηφίσματος για την Ενωση το 1950.

Το 1950 εξέδωσε την ποιητική συλλογή ΧΛΩΜΕΣ ΑΝΑΛΑΜΠΕΣ, που περιλαμβάνει  ποιήματα ερωτικά, σατυρικά  ( κάποτε επιθεωρησιακά), εθνικά, φυσιολατρικά. Για το στυλ του ο ίδιος, αφού δηλωσει στον πρόλογό του ότι «δεν αξιεί να δρέψη ποιητικάς δάφνας», γράφει . «  Από της πλευράς της τέχνης, εις το έργον μου, ετήρησα αυστηρώς τους κανόνας του μέτρου, του ρυθμού και εν γένει της ρίμας καθόσον αφορά το στιχουργικόν του μέρος, ενω εις το περιεχόμενον και το νόημα ηκολούθησα την σχολήν της σαφήνειας και της απλότητος....»

Μερικά απο τα ποιήματα του. ( «Μυστήριο», «Απ’τη στιγμή που σε πρωτόειδα», «Το ρολόϊ»).


ΠΟΤΑΜΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ- ΜΙΧΑΗΛ Γ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ

Ενδιαφέρουσα και άκρως επωφελής  προέκυψε η απόφαση για να παρουσιαστούν στους φίλους   μας της Λάρνακας οι ποιητικές δημιουργίες ανθρώπων που εξέδωσαν 1-2 βιβλία και που σήμερα δε βρίσκονται μαζί μας. Η άσκηση αυτή μας πρόσφερε καταρχήν την ικανοποίηση της γνώσης και της εκτίμησης  για δημιουργούς που οι πιο πολλοί δεν είχαν την ευκαιρία να γίνουν ευρύτερα γνωστοί. Η εποχή που έδρασαν οι δυο ποιητές που θα παρουσιάσω απόψε δεν είχε καμιά σχέση με τη σημερινή προσέγγιση των πραγμάτων. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης  λιγοστά και ο στενός έλεγχος που ασκούσαν οι Άγγλοι δεν άφηναν περιθώρια για διακίνηση ιδεών. Ακόμη και τους ποδοσφαιρικούς αγώνες τους αδειοδοτούσε η Κυβέρνηση. Για να τοποθετηθούν μεγάφωνα στο παλιό  Γ.Σ.Ζ. χρειάστηκε μια τέτοια άδεια και με τον όρο ότι μόνο τα αποτελέσματα των αγώνων θα μπορούσαν να ανακοινωθούν.

Ο Μιχαήλ Νικολαϊδης και ο Ιωάννης Ποταμίτης γεννήθησαν με διαφορά κάπου 25 χρόνων, αλλά η έκδοση των βιβλίων τους έγινε σχεδόν ταυτόχρονα στα μέσα του 20ου αιώνα. Τότε δεν ήταν δυνατή η προβολή της πνευματικής παραγωγής. Ο κόσμος της Κύπρου  ήταν αφοσιωμένος στο αίτημα για  Ένωση και προτεραιότητα ήταν ο αγώνας γι’ απελευθέρωση από τους Άγγλους.

Και οι δυο ήταν άτομα ενεργά, ανήσυχα και δραστήρια. Η θεματική και το ύφος της ποίησής τους είναι  η τρέχουσα κοινωνική-εθνική κατάσταση, οι  προσωπικοί προβληματισμοί, ο έρωτας. Στο ύφος επηρεάζονται  από τους Έλληνες λόγοτέχνες και από τα τραγούδια της εποχής εκείνης.

Βρίσκω πολύ σημαντικό το γεγονός ότι με τη μία και μόνο έκδοση των ποιημάτων τους ο καθένας άφησε τη σφραγίδα του στην ιστορία της λογοτεχνίας της Λάρνακας. Για τη Ζωή και το Έργο του  Μιχαήλ Νικολαϊδη έγινε μια αξιόλογη έκδοση από το Δήμο Λάρνακας το 2002, με συγγραφέα τον εγγονό του Μύρωνα Γ. Νικολαϊδη.

Κλείνοντας τη σύντομη αυτή εισαγωγή θά’λεγα ότι καλό κάνουν οι Δημοτικές Αρχές, με τη συνεισφορά των πολιτιστικών Σωματείων-Ιδρυμάτων, να συγκεντρώσουν τη σκόρπια πνευματική δουλειά των ανθρώπων που δεν είχαν την τύχη να εκδώσουν βιβλία ή εξέδωσαν μόνο μερική από τη δουλειά τους. Η ιστορία της κάθε πόλης είναι ένα ψηφιδωτό όπου έχει τη θέση της και η  πνευματική δημιουργία των πολιτών.

Powered by Froala Editor

ΛΟΥΗΣ ΠΕΡΕΝΤΟΣ